Przejdź do treści
Skontaktuj się z nami:  +48 883 852 285   |   kontakt@dogotekapolska.pl
Śledź nas na:

Brak produktów w koszyku.

Giardia Lamblia. Co podać psu na Lamblie? Czym jest Lamblia i jak sobie z nią poradzić?

Giardia Lamblia. Co podać psu na Lamblie? Czym jest Lamblia i jak sobie z nią poradzić?

Giardia lamblia to jednokomórkowy pierwotniak, który zasiedla przewód pokarmowy psów, kotów, a także wielu innych ssaków – zarówno domowych, jak i dzikich. Pasożyt ten występuje na całym świecie i nie potrzebuje żywiciela pośredniego, co sprawia, że jego cykl życia jest wyjątkowo prosty i skuteczny. Zakażenie następuje zazwyczaj przez spożycie skażonej wody lub żywności, ale też przez kontakt z zanieczyszczonym środowiskiem czy futrem innego zwierzęcia. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie pozwala jednak uchronić psa przed poważniejszymi konsekwencjami zdrowotnymi. W tym wpisie wskazujemy, co można bezpiecznie podać zwierzęciu w sytuacji pojawienia się pasożyta, a także, jak radzić sobie z dolegliwościami ze strony układu pokarmowego.

Czego dowiesz się z tego wpisu?

  • Jak dochodzi do zakażenia i jak rozwija się pasożyt?
  • Jak długo cysty przeżywają w środowisku?
  • Jakie objawy daje giardioza i jak ją zdiagnozować?
  • Czy giardioza to schorzenie nawracające?
    • Jak zapobiegać nawrotom giardiozy?

Jak dochodzi do zakażenia i jak rozwija się pasożyt?

Giardia przenosi się głównie drogą pokarmową – pies zaraża się, gdy spożyje torbielowatą postać pasożyta (tzw. cystę) obecną w skażonej wodzie, jedzeniu lub odchodach. Po połknięciu cysty przedostają się do dwunastnicy, gdzie kolonizują jej ściany i rozpoczynają intensywne rozmnażanie bezpłciowe. W efekcie powstają liczne dojrzałe formy pasożyta, które stopniowo opanowują jelito. Cysty są następnie wydalane z kałem i trafiają z powrotem do środowiska, zamykając cykl zakażenia. Warto podkreślić, że są one aktywne już w świeżo wydalonym kale, co oznacza, że ryzyko reinfekcji jest bardzo wysokie wszędzie tam, gdzie pies przebywa na co dzień. Hodowle i gospodarstwa to miejsca szczególnie sprzyjające rozwojowi tego pasożyta – jego obecność jest jednym z popularniejszych schorzeń, jeśli chodzi o problemy trawienne psów i kotów, jednak nie warto go lekceważyć.

Jak długo cysty przeżywają w środowisku?

Cysty giardii są zaskakująco odporne na warunki zewnętrzne – przeżywają nawet 10 godzin w temperaturze -20°C, ponad 2 miesiące w temperaturze 4°C i kilka dni w cieple zbliżonym do temperatury ciała. W wilgotnym środowisku mogą pozostawać aktywne nawet przez 3 miesiące, co znacznie utrudnia skuteczną dezynfekcję. Unoszą się na wodzie (mają gęstość względną 1,05), co ułatwia ich rozprzestrzenianie. Niszczą je wysoka temperatura (powyżej 50°C), bardzo suche powietrze oraz środki dezynfekujące takie jak wybielacz (podchloryn sodu), czwartorzędowe sole amoniowe i formaldehyd. Warto jednak pamiętać, że stosowanie pary lub gorącej wody, choć skutecznie zabija cysty, pozostawia wilgotne środowisko – a to z kolei sprzyja ponownemu rozwojowi pasożyta.

Jakie objawy daje giardioza i jak ją zdiagnozować?

Objawy zakażenia giardią mogą być różnorodne, a ich nasilenie zależy od indywidualnej odporności psa oraz stopnia inwazji pasożyta. Najczęściej obserwowane symptomy to:

  • biegunka – charakterystyczny objaw, który często jako pierwszy skłania właściciela do wizyty u weterynarza;
  • nudności i utrata apetytu, które mogą prowadzić do osłabienia ogólnego stanu zdrowia;
  • apatia – pies staje się mniej aktywny, unika zabawy i kontaktu z otoczeniem;
  • gorączka – pojawia się rzadziej, ale może towarzyszyć ostrej fazie zakażenia;
  • opóźniony wzrost u szczeniąt – to szczególnie ważny sygnał alarmowy, który wymaga natychmiastowej reakcji.

Diagnozę stawia się na podstawie laboratoryjnego badania kału. Ponieważ pasożyt nie jest wydalany w sposób ciągły, zaleca się przesłanie nawet do trzech próbek pobranych w odstępach kilku dni – tylko wtedy można z większą pewnością wykluczyć zakażenie. Alternatywną metodą jest wykrycie antygenu giardii w kale przy pomocy specjalnych zestawów diagnostycznych.

Leczenie giardiozy – jakie leki i preparaty stosować?

Leczenie giardiozy opiera się zazwyczaj na podawaniu metronidazolu lub fenbendazolu przez minimum 5 dni, ewentualnie klasycznych środków odrobaczających przez 3 kolejne dni. Terapię zawsze powinien wdrożyć i nadzorować lekarz weterynarii. W tym zakresie doskonale sprawdza się DiaGiar® – naturalny preparat uzupełniający w formie tabletek, stworzony z myślą o wspieraniu psów i kotów w walce z zakażeniem giardią (lamblią). Jego formuła opiera się na bazie olejków eterycznych i ekstraktów roślinnych (m.in. z nasion dyni, mięty czy czosnku), które wykazują działanie antyseptyczne i przeciwpasożytnicze. Środek ten pomaga ustabilizować procesy trawienne, ogranicza namnażanie się patogenów oraz wspiera regenerację i prawidłowe funkcjonowanie mikroflory jelitowej. Pomocny w kwestiach trawiennych może okazać się też LactoAdapt® – preparat wspierający fizjologiczną równowagę jelit, dostępny zarówno w wersji dla dorosłych psów, jak i w wariancie LactoAdapt® PUPPY dla szczeniąt (a także kotów i kociąt). Jego formuła oparta na błonniku i starannie dobranych szczepach probiotycznych pomaga odbudować mikrobiotę jelitową po zakażeniu. 

Uzupełnieniem terapii mogą być również inne specyficzne substancje wspomagające, takie jak probiotyki wzbogacone o cenne dodatki funkcjonalne. Warto zwrócić uwagę na spirulinę, która jako bogate źródło składników odżywczych pomaga wzmocnić osłabiony organizm i działa odtruwająco. Niezwykle istotna w procesie regeneracji jest także L-glutamina, będąca podstawowym „paliwem” dla komórek nabłonka jelitowego, co przyspiesza ich naprawę po uszkodzeniach wywołanych przez pasożyty. Aminokwas ten pomaga uszczelnić barierę jelitową, ograniczając przenikanie szkodliwych patogenów do krwiobiegu. Takie holistyczne podejście, łączące probiotykoterapię z aminokwasami i superfoods, znacząco skraca czas powrotu zwierzęcia do pełnej formy. Regularna suplementacja tymi składnikami nie tylko łagodzi biegunki, ale również buduje solidną odporność, która jest istotna w zapobieganiu kolejnym inwazjom pierwotniaków.

Czy giardioza to schorzenie nawracające?

Tak, giardioza u psów jest schorzeniem o wysokiej tendencji do nawrotów. Wynika to z faktu, że formy przetrwalnikowe tego pasożyta (cysty) są niezwykle odporne i potrafią przetrwać w środowisku zewnętrznym nawet przez kilka miesięcy. Pies może łatwo zarazić się ponownie, pijąc wodę z kałuży lub zlizując cysty z własnej sierści, na przykład z okolic odbytu czy łap. Aby skutecznie zapobiec nawrotom, oprócz podania leków ważne jest rygorystyczne wyparzanie misek oraz regularne pranie legowiska czworonoga w temperaturze powyżej 60°C. Warto wdrożyć też kilka prostych zasad.

Jak zapobiegać nawrotom giardiozy?

  • Kąpiel z chlorheksydyną na początku i na końcu leczenia – ogranicza przenoszenie cyst przez futro.
  • Izolacja od skażonego środowiska – jeśli pies przebywa w ogrodzie, warto tymczasowo przenieść go do domu lub zmienić park, w którym spaceruje.
  • Natychmiastowe usuwanie odchodów – cysty są zakaźne już w świeżo wydalonym kale, więc zwłoka zwiększa ryzyko reinfekcji.
  • Dezynfekcja środowiska środkami na bazie wybielaczy – szczególnie ważna w hodowlach i gospodarstwach.

Profilaktyczne stosowanie preparatów na trawienie pozwala utrzymać prawidłową mikroflorę jelit i wzmacnia naturalną barierę ochronną przewodu pokarmowego, zmniejszając ryzyko ponownego zakażenia.

Giardioza to choroba, którą można skutecznie leczyć i kontrolować – pod warunkiem, że reagujemy szybko i konsekwentnie. Kluczem do sukcesu jest nie tylko odpowiednia farmakoterapia, ale również staranna dezynfekcja środowiska i wsparcie dla układu pokarmowego psa. Regularne badania kału, zwłaszcza po pobycie w miejscach o dużym zagęszczeniu zwierząt, pozwalają wykryć zakażenie zanim zdąży rozwinąć się w pełni. Pamiętajmy, że profilaktyka jest zawsze łatwiejsza i tańsza niż leczenie. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości co do stanu zdrowia swojego pupila, nie zwlekaj – skonsultuj się z lekarzem weterynarii.